Fijne feestdagen, verplichte feestdagen?

kerst_stress

Met de feestdagen hoor ik altijd geluiden over de verplichte nummertjes, het opzitten en optutten, de opgelegde gezelligheid en dat mensen eigenlijk het liefst in joggingbroek op de bank hangen. Ik snap dat niet zo. Wat is de moeite om twee dagen in het jaar iets meer je best te doen dan anders en oprecht proberen het gezellig te maken? Als je met mensen bent waar je niks mee hebt wordt het waarschijnlijk tijd om een nieuwe traditie te starten om de verplichte familiebezoekjes wat beter aan te kunnen. Je hebt het zelf in de hand!

Vanaf september verheug ik mij met de hele familie al op de feestdagen. Te beginnen met Sinterklaas wat we gezellig in kleine kring vieren, vervolgens het hoogtepunt met kerst. Eerste Kerstdag is groots uitpakken met de familie, letterlijk met de enorme hoeveelheid cadeautjes en figuurlijk met de prachtige outfits en heerlijke maaltijden. Een dag van ‘s ochtends vroeg tot ‘s avonds in de late uurtjes, de meeste mensen zouden bij het idee al gek worden. Ik niet, ik vind het heerlijk om de kerst zo samen te vieren en het gevoel van traditie in plaats van verplichting te laten spreken. Want als je er geen zin in hebt, kom je lekker niet!

Kerstavond en Tweede Kerstdag proberen we te verdelen tussen de schoonfamilie en dineren met vrienden, een heerlijke combinatie als je het mij vraagt. Ergens wel verplicht om je aandacht over iedereen te verdelen, maar toch als afsluiter lekker je eigen gang kunnen gaan met vrienden thuis. Een groot gevaar schuilt er in deze planning en dat is natuurlijk de hoeveelheid afspraken die ik in zo’n korte tijd heb gepropt waar we ook voor elk diner een gerecht dienen voor te bereiden. Supergezellig, maar toch een klein beetje stressvol. Ik heb me voorgenomen me niet gek te laten maken door mijn eigen verwachtingen en onrealistische plannen, we bereiden rustig onze gerechten voor en proberen voornamelijk te genieten van de gezelligheid. Niet perfect is vaak wel zo leuk!

Het heeft me wat jaren gekost, maar zo ondertussen heb ik vrede met hoe de feestdagen verlopen én met dat het niet allemaal perfect hoeft te zijn. Gestrest de feestdagen in gaan is voor niemand leuk, ik kan er beter een lolletje van maken en hopen dat de moeite wordt gewaardeerd. De enige feestdag die me vaak wel een beetje dwars zit is Oud & Nieuw. Met de Kerstdagen zitten we altijd aardig volgeboekt en liggen er bepaalde tradities waar ik me fijn bij voel, maar met Oudjaar is dat toch echt anders. De warmte van Kerst wordt al vrij snel vervangen door het onbestemde gevoel van een traditieloze Oud & Nieuw.

Elk jaar twijfel ik weer waar ik het eind van het jaar zal gaan vieren. Een feestje thuis was de vorige keer geen heel groot succes, feestjes bij vrienden zijn altijd erg gezellig maar ook versnipperd. Ik heb geen groepje mensen waar ik me bij aan wil sluiten en het gevoel heb dat het goed is. Ik mis dan altijd een aantal belangrijke personen die op verschillende andere plekken deze feestdag vieren. Een gevoel van eenzaamheid en nergens echt bijhoren bekruipt me altijd rond deze periode. Alsof Oud & Nieuw nooit zo leuk zal zijn als het zou kunnen zijn.

Ook daar zal ik me bij neer moeten gaan leggen, helaas kan ik niet iedereen bij elkaar scharrelen omdat ik nou eenmaal een gefragmenteerde groep vrienden heb. Ik heb nooit een groep gehad waar ik helemaal inpaste en heb ook niet de illusie dat dit zal komen. Met Oud & Nieuw wordt dat altijd even pijnlijk onderstreept en zal ik een keuze moeten maken. Aan uitnodigingen voor feestjes geen gebrek, maar waar voel ik me nou echt thuis? Als ik er goed over nadenk is en blijft dat toch de familie met aanhang en enkele goede vrienden. Hoe sociaal en outgoing ik ook mag zijn, echt thuis voelen doe ik me niet overal en gezelschap kan vaak heel eenzaam zijn voor iemand met ADD. Wie weet is een rustige Oud & Nieuw wel het beste idee. Dan kan ik alle gesprekken volgen, geheel mezelf zijn en lekker genieten van de herinneringen aan 2011 en de mooie plannen voor 2012. Ik wens je in elk geval hele fijne feestdagen!

Naiad

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*