Ik heb hulp nodig

adhd vrouw
Oké, ik geef eraan toe. Het gaat niet goed, ik ben geestesziek, gestoord en ik heb wat… Ik ben niet honderd procent, ik heb hulp nodig. Ik heb medicijnen die niet alles voor me doen, ik ben geen succesverhaal. Ik heb het in mijn hoofd niet op een rijtje en ik ben en heb het niet altijd even makkelijk. Ik heb verdomme ADHD.

Leeg en terneergeslagen

Het is gezegd. Ik voel me nu even leeg en terneergeslagen. De eerste twee jaar op de hogeschool gingen zo goed. Er is iets veranderd. Focus, angst, motivatie? Ik kan mijn vinger er niet op leggen. Ik geef het toe: ik kan het niet alleen. Dit schrijf ik met tranen in mijn ogen. Er moet met iemand gepraat worden. Och, wat hekel ik nu die ADHD in mijn leven. But there is no one to blame.’

Mijn dagboekverhaal

Het bovenstaande is mijn dagboekverhaal van donderdag 24 september 2015. Mijn naam is Milou, ik ben zesentwintig jaar en ik heb ADHD. Tien jaar geleden kreeg ik de diagnose en begon het acceptatieproces. Met een drugstore vol methylfenidaat in onze kelderkast begon mijn leven goed vorm te krijgen. De medicijnen deden hun werk en bepaalde vaardigheden gingen mij beter af.

Het ging allemaal zo goed

Mijn rijbewijs heb ik afgelopen jaar in één keer gehaald, zowel mijn theorie- als praktijkexamen. Ook mijn propedeuse op het onverwachte hbo had ik aan het einde van het eerste studiejaar binnen. Het ging eindelijk goed, tot… tsja, tot wat? Inmiddels is mij duidelijk geworden dat medicijnen niet alles doen en je als ADHD’er levenslang tegen dingen aan zal blijven lopen. Momenteel lukt het mij merendeels niet om mijn aandacht ergens op te richten, ook al wil ik het en weet ik de consequenties van het niet uitvoeren van een taak. Daarnaast heb ik meer driftbuien dan voorheen.

Even een dalletje

Als koppig persoon kan ik zo door blijven gaan, of mezelf en anderen ervan overtuigen dat met ADHD leven ook goede periodes met zich mee kan brengen. Ook belangrijk om te weten dat er voorbereiding nodig is om met een dalperiode om te gaan en dat dit ook zeker voor kan komen. Nu gaat het even wat minder, maar ook dat gaat weer voorbij. De zon gaat vanzelf weer schijnen en dan zie ik weer de mooie kanten van mijn ADHD.

Milou

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*