“Je moet bereid zijn de moeilijke weg te kiezen”

Don't skip me

Don’t skip me © Dutch Fellow. 2009. De reactie op mijn diagnose ADHD.

Menno Mulder (40 jaar) heeft de nodige strubbelingen moeten overwinnen. Het leven ging op jonge leeftijd al niet van een leien dakje. Moeizaam contact met zijn ouders, een drugsverslaving en een lastige tijd op school vindt Menno voornamelijk zichzelf aan te rekenen. Ook na de diagnose ADHD op zijn 35e. “Ik weiger ADHD als excuus aan te dragen.”

Moeizame tijd thuis en op school

Op school werd Menno als druk kind en een lastpak ervaren. Hij was erg fantasierijk en maakte er een sport van om beschuldigingen van leraren volledig te ontkennen, terwijl deze meestal klopten. Thuis was hij voor zijn ouders ook de makkelijkste niet. “Ik was vaak voor hen heel lastig en mijn pa was als directeur ‘getrouwd’ met een grote Nederlandse Bank, dus er was veel ruimte voor rottigheid.” Daarnaast komt verslaving meer voor in de familie van Menno. “Tel daarbij op dat ADHD’ers extra gevoelig voor verdovende middelen zijn en jouw kaarten veranderen van ‘niet al te best’ in ronduit ‘beroerd’.”

Verslaving en ADHD

Na de middelbare school kwam Menno op het Grafisch Lyceum in Rotterdam terecht. De opleiding vond hij zo leuk, dat hij ondanks de rottigheid die hij uithaalde zijn diploma in 1992 binnensleepte. Vervolgens ging hij aan de slag als DTP’er en grafisch vormgever. Er kwamen leuke aanbiedingen voorbij die Menno, ondanks zijn overmatig drugsgebruik, succesvol afronde. Na enige tijd is hij terecht gekomen bij de Therapeutische Gemeenschap Emiliehoeve om met zijn drugsprobleem aan de slag te gaan. Deze therapie heeft een ware omslag in zijn leven teweeg gebracht. “Ik maak duidelijk een scheiding in voor en na de Hoeve, omdat deze gemeenschap echt mijn redding en aanjager van mijn persoonlijke groei was.” Wat begon als een onmogelijke opgave is nu een jaarlijks moment om bij stil te staan. Sinds 2005 is Menno volledig clean en weer op een plek waar hij wil zijn. “Inmiddels zijn mijn zelfrespect en vertrouwen volledig hersteld en dusdanig sterk geworden dat ik nu zeker weet nooit meer in dat zwarte gat zal vallen.”

Diagnose ADHD

dutch-fellow-logo
Op zijn 35e kreeg Menno de diagnose ADHD. Daarmee vielen heel wat puzzelstukjes op hun plek. Al eerder is er geopperd dat Menno misschien ADHD zou kunnen hebben, maar toen was hij er niet aan toe om daarmee aan de slag te gaan. “Stafleden van de Emiliehoeve hebben meerdere malen aangeboden om mij te testen op ADHD, alleen was daar altijd mijn reactie dat ik kwam om van een probleem af te komen en niet om er een bij te krijgen. Nu durf ik inmiddels wel toe te geven dat dat niet een mijn briljantste opmerkingen was, mede vanwege het verhoogde risico voor ADHD-ers om verslaafd te raken.” De diagnose zorgde voor opluchting en verheldering. Hij snapte ineens een stuk beter waar bepaalde eigenschappen vandaan komen en waarom hij zo in elkaar steekt. “Nu heb ik de puzzels kloppend liggen en ietwat rust gevonden in de onstuimige jeugd die ik mee maakte. Elke dag is weer een nieuwe leerdag voor me.”

ADHD gebruiken in je voordeel

Ondertussen ziet Menno dat hij bepaalde eigenschappen in zijn voordeel kan gebruiken. Zo is hij positief ingesteld, energiek, een doorzetter, fantasierijk en creatief. Door deze eigenschappen in te zetten heeft hij zijn huidige bedrijf Dutch Fellow kunnen opzetten. Daarnaast is hij redelijk koppig, eigenwijs en ongeduldig, juist deze eigenschappen probeert hij wat minder op de voorgrond te laten treden. Zeker zijn creativiteit en snel kunnen schakelen werken in zjin voordeel. “De afgezaagde term ‘uit de doos denken’ lijkt er bij mij min of meer van nature te zijn ingestopt, dus waarom zou ik het er dan weer uit moeten halen?”

De moeilijke weg kiezen

Natuurlijk gaat het niet altijd van een leiden dakje. Menno is een heel eind gekomen, maar loopt af en toe ook tegen de beperkingen van ADHD aan. Zo verteld hij met regelmaat een verhaal aan een collega, maar vergeet bij het begin te starten. Gelukkig werkt Menno in een open en relaxte omgeving waarin hierom kan worden gelachen. “Mijn grootste valkuilen zullen altijd met lopen en sloten te maken hebben en wanneer ik daar niet scherp op blijf, zal het heel weinig met productiviteit te maken hebben. Met conceptmatig denken scoor ik goed, administratief gezien ben ik een wandelende ramp.” Juist door zijn sterke en minder sterkte kanten te onderkennen is hij een heel eind op weg. Zijn openheid en eerlijkheid rondom ADHD, vooral richting zijn collega’s, geeft hem de ruimte zijn kenmerkende eigenschappen te gebruiken en begrip te creeeren op het werk. “Om de hete brei heen draaien of de makkelijke weg kiezen is heel menselijk en komt volgens mij net zoveel voor bij mensen met ADHD als bij mensen zonder een of andere aandoening. Ook heb ik het nog niet eerder meegemaakt dat via de makkelijke route evengoed medailles te behalen waren en je bereidt moet zijn om het moeilijkere pad te kiezen. Dat is vaak ook nog eens onbekend terrein dus het vergt enige moed. Dat ze altijd de moeite waard zijn, daar geloof ik heilig in.”

FacebookTwitterWebsite

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*