To me, you are perfect

kerst_stress
Kerst staat weer voor de deur. The most wonderful stressful time of the year…voor mensen met én zonder ADHD. Je zou kunnen zeggen: het moment waarop iedereen eventjes in de huid mag kruipen van een hyper sapien, zoals Sandra Kooij mensen met ADHD toepasselijk omschreef. Immers, wie houdt het hoofd koel bij het plannen en bereiden van een vijfgangenmenu voor je nicht (“#vegan, #fit-girl”), je schoonvader (fulltime carnivoor/ dictator) of je tante die net nu een low carb-dieet volgt? Uitgebreid tafelen en lang napraten met je familie die je de rest van het jaar (bewust?) niet ziet is natuurlijk gezellig – “Of niet dan ?!” aldus moeder.

De kerstcadeaus shoppen

En dan hebben we het nog het uitzoeken van cadeaus in overladen winkels met twinkelde kerstversiering en kerstmuziek tussen al die drommen mensen die nou net hetzelfde idee hadden. Zwetend en zwaaiend met al je tassen loop je stapvoets door de winkelstaten op het tempo van Bing Crosby’s White Christmas. Nee, de mensen voor je inhalen gaat niet lukken. Het kost het je juist heel veel moeite om niet tegen ze op te botsen wanneer ze plotseling stilhouden om een voor hen volstrekt logische reden. Als een mestkever baan je je met al je trofeeën een weg tussen de hindernissen. Eindelijk aangekomen bij de auto begint er vanbinnen iets te knagen. Je voelt je middenrif samenknijpen en hoort het bekende stemmetje dat zegt:

Ben ik iets vergeten?

Ben ik iets vergeten?

In mijn geval klinkt deze stem heel erg als die van mijn moeder. Dat heeft er waarschijnlijk mee te maken dat op twee handen niet meer is bij te houden hoe vaak ik iets ben vergeten. Met regelmaat vergat ik mijn sleutels, huiswerk of lunchpakketje. Ook nu controleer ik mezelf op neurotische wijze drie keer voor ik mijn appartement verlaat of ik wel mijn gsm, portemonnee en sleutels bij me heb – de ‘3 B’s’, zoals ik ze noem, om te Bellen, te Betalen en om Binnen te komen. Een van mijn meest beschamende momenten was dat ik mijn masterdiploma was vergeten tussen de boeken van mijn favoriete boekwinkel nadat ik deze nog geen uur in mijn bezit had.

Geen volledig schild tegen kerststress

Voor mensen met ADHD zoals ik zijn de kerstdagen een extra uitdaging. Mindfulness, medicatie of therapie geven je geen volledig schild tegen alle prikkels die van buitenaf op je worden afgevuurd en alle emoties en gedachten die ze in je losmaken. Door de verhoogde afleidbaarheid, hyperactiviteit, impulsiviteit en het aandachtstekort is het nog moeilijker om alles goed te plannen, op tijd te organiseren en niets te vergeten. En, nog veel belangrijker: te ontspannen en genieten van de feestdagen. Omdat ik snel overprikkeld raak zijn kerstdiners, kersborrels en kerstmarkten sociale bezigheden die helaas veel energie van mij vragen. Ik kan ervan genieten omdat ik houd van gezelligheid en babbelen. Binnen een uur kan een oververmoeidheid zich van mij meester maken en voelt het alsof ik verdrink in een draaikolk van geluiden, kleuren en geuren. Dit voelt soms als falen, omdat ik vaak als enige hier last van schijn te hebben. Ook een schuldgevoel is mij niet vreemd, daar ik als The Grinch de kerstsfeer neig te verpesten en het feestje wil verlaten.

Eigen kersttradities

Toch verheug ik me elk jaar opnieuw op kerst. En vooral de kerst-stressverhalen van anderen! Het grote voordeel van het leven van een 26-jarige Bridget Jones (single, twee katten en een voorraad Chardonnay) is dat ik geen schoonfamilie heb. Zoals gewoonlijk vier ik kerst bij mijn ouders. Op kerstavond pakket we de kerstpakketten uit (“leuk, alweer een gourmetstel en soepstengels”), gaan we lekker eten, drinken we teveel wijn en hangen we voor de buis om een romantische kerstfilm te kijken. Klassiekers als It’s a wonderfull life en A Christmas Carol doen het bij ons altijd goed. Love actually is al jaren mijn favoriet. Heerlijk om voor de tienduizendste keer die verrassing op het gezicht van Keira Knightley (‘Juliet’) te zien wanneer Andrew Lincoln (‘Mark’) haar in de sneeuw de liefde verklaard. Ook gaan we traditiegetrouw op Eerste Kerstdag gourmetten. Daarvoor gebruiken we inderdaad één van de 20 gourmetsets die de kerstpakketten zaten. Gourmetten is een traditie geworden omdat we alledrie niet houden van veel gedoe. Zowel mijn moeder als ik vergeten tijdens het koken min of meer dat we zijn aan het koken. We denken dat we tussendoor ook nog even kunnen stofzuigen, kletsen, tv kijken, Facebooken, een wasje kunnen aanzetten of (…vul zelf maar in). Tweede Kerstdag is voor mij het moment om bij vriendinnen langs te gaan die even aan kerst (lees: hun familie) willen ontsnappen.

Stressvrije kerst met ADHD

Kortom, mijn streven is een zo kerst-stress-vrije kerst. Geen vijfgangenmenu’s, geen urenlange diners met verre en aangetrouwde families of last-minute kerstshoppen voor deze doorgewinterde ADHD-er. Bevroren soep of gesmolten ijs, het maakt allemaal niet uit. Belangrijker dan proberen om te voldoen aan allerlei verwachtingen van anderen, is om bij jezelf te blijven en niet te vergeten wat écht belangrijk is. Als ik terugdenk aan mijn mooiste kerstfeest, dan zie ik de glimlach van mijn oma tijdens haar laatste kerst in het verzorgingstehuis voor demente ouderen. Ze schaterlacht en zingt Sinterklaas kapoentje terwijl de Kerstman haar bonbons geeft. In Love actually heeft Mark gelijk met zijn boodschap aan Juliet. Deze boodschap, voor iedereen met of zonder ADHD, luidt:

To me, you are perfect!

Romy

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*