Uitstelgedrag? Hoe kom je erbij!

UitstelgedragTerwijl ik op m’n blote voeten door de keuken loop, ijsberend, te bedenken wat er allemaal ‘moet’ gebeuren vandaag, realiseer ik me dat ik nodig moet stofzuigen. De kinderen hebben buiten gespeeld en ik ervaar een ‘semi-vakantiegevoel’ maar dan anders, met het zand tussen mijn tenen. In plaats van het pakken van de stofzuiger, schieten mijn gedachten door naar het woord ‘zand’, want waarom verzand ik toch steeds in mijn eigen gedachtenstroom?

Gedachtenstroom

Kijkend naar mijn voeten kan ik nog een actie toevoegen aan mijn oneindig lange
to-do-list, nagels lakken is geen overbodige luxe. Alhoewel, als ik nu eens zelf de hak weer vastplak aan die open schoentjes, waarin de tenen nét niet zichtbaar zijn… Oh, de zon schijnt! Even de tuinkussens in de loungehoek leggen. Dan ga ik lekker buiten m’n hak plakken én ook gewoon m’n nagels doen, ja toch! Wat was er nou nog meer?

Honderdduizend plannen

Eenmaal buiten, waar onlangs een houten ‘hemelbedconstructie’ is gebouwd, betrap ik mezelf erop dat ik met een centimeter de hoogte en breedte hiervan sta op te meten. Ik wil er namelijk graag gordijnen in hebben en die kan ik best zo ‘even’ naaien. Nee, ik moet studeren! Over een paar dagen heb ik examens om het eerste jaar aan de Modevakschool af te ronden. Dus naaien: JA! Hemelbedgordijnen, nagels lakken, hakken plakken en stofzuigen: NEE!

Uitstelgedrag tot de macht 10

Mijn hersenen zijn gewoon te vrijgevochten, denk ik. En ze kunnen niet tegen autoriteit want op commando lukt het niet. Zodra iets moet van iemand of vanwege tijdsdruk, dan lijkt het wel alsof er een hyperproductiviteit ontstaat richting alle onafgewerkte zaken, die dán opeens wel kunnen. Een ideeënfabriek opent zich richting alle opgeslagen beelden, gesprekken en fantasietjes, waarin vol geduld en mega gedetailleerd -met de tong half uit de mond- aan de meest onzinnige projecten wordt gewerkt. Die ikzelf op dat moment overigens bijzonder zinvol vind.

Deadlines forceren?

Eigenlijk zou ik mezelf een deadline moeten (laten) opleggen voor deze zogenoemde ‘fröbelprojecten’, wie weet ga ik dan opeens wel poetsen of studeren. Ik kan af en toe best lachen als ik mezelf op dit soort gedragingen betrap. Maar feit blijft dat ik wel heel vaak in ‘de problemen’ kom. Ik ben altijd te laat, m’n huis is nooit helemaal op orde en m’n administratie (GAAP!) tsja… prio nummer laatst!

Perfectionistische ADHD’er

Echter, hoe gek het misschien klinkt, ik ben wel perfectionistisch en leg de lat hoog! Nadat een eerdere studie werd afgebroken, jaren in een saaie kantoorbaan -onder mijn niveau- heb gewerkt, ben ik op mijn 34e toch begonnen aan de Modevakschool. Deze opleiding ga ik afronden, hoe dan ook! Ondanks én dankzij mijn ADHD. Want hoe lastig ik het mezelf soms maak, gelukkig zijn er wel voldoende ideeën en creatief talent om uiteindelijk via een super leuke, avontuurlijke omweg, meestal wel tot diep in de nacht, toch tot het gewenste resultaat te komen. Nu heb ik onwijs genoten van het maken van deze blog, maar vanavond ga ik echt studeren!

Rosalie

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*