Uitstellen, ergens voor willen gaan en weer afgeleid zijn

ADHD
Hallo, zie je het nou echt niet?! Over acht dagen is de deadline om werkstukken in te leveren. Heb je nou echt geen stress? Nou, ja, eigenlijk wel! Ik probeer me er al weken toe te zetten om te beginnen met die werkstukken, maar het wil me gewoon niet lukken. Met een achterstand van twee werkstukken uit het vorige blok, alle nieuwe werkstukken van dit blok en de extra dingen die daarbij komen. Om een lang verhaal kort te houden: heel veel werk! En het toch presteer ik het om alles uit te stellen tot die acht dagen, die eigenlijk ook al te kort zijn.

Door katten gedwongen op te staan

Het begint ‘s ochtends vroeg al. Mijn vriend gaat naar zijn werk en ik blijf nog even lekker verder slapen. Rond een uurtje of tien ga ik mijn bed uit. Ik was al wakker, maar het ochtendritueel is toch echt om even de laatste actualiteiten te bekijken op Facebook, Whatsapp, Pinterest en ga zo maar door. Het gemiauw op de gang begint en blijft maar doorgaan. Ik ga toch maar even mijn bed uit om de deur open te doen. De katten willen maar al te graag de slaapkamer binnen. Dat is geen succes. Mijn rustige ochtendritueel wordt bruut verstoord. Weer liggen en verder bezig zijn met mijn telefoon, dat is niet meer zo’n rustig moment meer. Het bed is een stormbaan voor die zes maanden oude monstertjes en een soort trampoline om op de kast te springen. Blijven liggen wordt ‘m dus niet. Maar ik zou er op tijd uit gaan, dus he, die katten doen toch iets goed!

Vandaag moet ik aan de slag

Ik ga de keuken in voor mijn ochtenddosering dexamfetamine. Even lekker uitgebreid douchen op mijn vrije dag en daarna aan mijn schoolwerk! Vandaag MOET het echt. Oke, klaar in de badkamer, aangekleed, haar gedaan, enzovoorts. Tijd om te beginnen! Thee zetten, de computer aan. Er moet nog even iets doorgestuurd worden via de mail dus ik ruim eerst de boel op. Want werken aan een opgeruimde tafel met mijn laptop is makkelijker dan aan een rommelig computermeubeltje. De kat komt meteen gezellig bij me liggen.

Mezelf blijven overtuigen

Na het doorsturen van de informatie ben ik alweer afgeleid door allemaal andere dingen op de computer. Ik ben te lang bezig geweest met de computer en heb te lang stilgezeten omdat die kat op schoot lag. Het is tijd om iets actiefs te doen en dan weer aan de slag te gaan. Dan ga ik maar even de was uitzoeken en de wasmachine aanzetten. Wat er in de tijd dat de was in de machine zat is gebeurd? Don’t ask me. Er hangt nu wel heel groot een tekening met de tekst ‘I CAN DO IT!!’ aan de muur. Die heb ik gemaakt, om mezelf te overtuigen en te motiveren dat ik het wel kan en dat het me gaat lukken.

Wat ging ik ook alweer doen?

Zo zag mijn afgelopen uur er ongeveer uit: Nog even wat opzoeken op de computer, kop thee inschenken en banaan op tafel leggen (nog niet gegeten vandaag). Toen was de was klaar dus de was ophangen, knijpers te kort, naar de keuken om knijpers te halen, in de keuken niet meer weten wat ik daar doe. Oh, ik moet de kattenbak verschonen, vuilniszak uit de bak halen, kattenbak leeggooien, iets op het boodschappenlijstje schrijven, naar de huiskamer lopen. Ohja, eten, nee wacht, kattenbak. Weer terug. Even die bak snel schoonmaken, vegen waar de kattenbak stond, daarna de kattenbak met nieuwe korrels terugzetten. Terug naar de huiskamer: nee de rest van de was moet nog worden opgehangen! Wacht, even Facebook checken, nee, knijpers pakken! Facebook checken, knijpers pakken, was ophangen. Wacht: nog een was doen! Naar de slaapkamer, maar meer was past er niet meer op het wasrek. Toch kijken of er nog was is van die kleur. Naar de badkamer: wat doe ik hier? Terug naar de huiskamer. Naar de keuken en de kat wegjagen van het aanrecht. Weer terug naar de huiskamer: Ohja, schoolwerk! Euhm, maar de vuilniszak moet nog weggebracht worden en de prullenbak uit de slaapkamer moet nog geleegd worden. Nee, eerst eten en een kop thee. Zitten! Heerlijk, daar zit dan aan tafel met een kop lauwe thee en een banaan die nog steeds voor me op tafel ligt.

Studeren met ADHD

Ondertussen heb ik ook nog deze blog geschreven (en die banaan ligt er nog steeds). Ik ben nog steeds niet bezig met mijn schoolwerk.. Studeren met ADHD is geen geweldige combinatie. Ik heb de afgelopen weken serieuze overwegingen gehad om te stoppen met studeren. Ik heb al veel dingen aan mijn hoofd en woon net drie maanden samen, maar kom nog steeds niet in mijn ritme. Ik zat er zo doorheen! Het wilde allemaal maar niet lukken. Het monster dat achterstand heet, leek alleen maar groter te worden. Ik dacht dat het helemaal niet meer goed zou komen met school.

Acceptatie van ADHD belangrijk

Totdat ik me besefte hoe ver ik al ben gekomen, ik zit nu in mijn tweede jaar van de pabo, en hoe hard ik daar voor heb geknokt. Dit is mijn droom, dit is wat ik kan en waar ik goed in ben. Ja, ik wil juf worden! Dat het soms niet lukt met werkstukken omdat ik me niet kan concentreren of met tien dingen tegelijk bezig ben. Tja, dat soort dingen horen nou bij ADHD en dus bij mij. Dat ga ik steeds meer accepteren. Er zijn veel meer positieve dan negatieve dingen, al lijkt dat met studeren soms omgedraaid. Ik probeer te genieten van de dingen die juist wel goed gaan! En daar mijn energie en motivatie weer uit te halen. Zoals mijn stage die ontzettend goed gaat.

Voor nu zeg weer ik tegen mezelf: I CAN DO IT! Want hé, ook ADHD’ers kunnen succesvol worden. De weg er naartoe is soms lastiger, maar zolang je in jezelf blijft geloven, dan gaat het lukken! Dus nu ga ik weer een poging doen om aan mijn schoolwerk te beginnen. Want ik kan het en ik word juf!

Tina

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*